Czas e-biznesu

Wszystkie najświeższe informacje o Polsce z Czasu e Biznesu.

Jak zobaczyć deszcz meteorytów Perseidów z Wielkiej Brytanii osiągający szczyt w sobotę wieczorem

Jak zobaczyć deszcz meteorytów Perseidów z Wielkiej Brytanii osiągający szczyt w sobotę wieczorem

  • Perseidy są często nazywane najlepszymi w roku ze względu na to, jak jasne i energiczne są
  • Występuje, gdy Ziemia przedziera się przez szczątki pozostawione przez przejście komety Swifta-Tuttle’a

Jeden z najbardziej spektakularnych rojów meteorów w roku osiągnie szczyt w ten weekend, kiedy co godzinę będzie można zobaczyć do 100 spadających gwiazd.

Obserwatorzy nieba w całej Wielkiej Brytanii będą wśród tych, którzy będą mogli cieszyć się deszczem meteorytów Perseidów, który pojawia się, gdy Ziemia jest zaorana gruzem pozostawionym przez kometę Swifta-Tuttle’a podczas jej podróży przez wewnętrzny układ słoneczny.

Znany również jako „Ogniste Łzy św. Wawrzyńca”, będzie widoczny na północ i południe od równika, chociaż osoby na środkowych północnych szerokościach geograficznych będą miały najlepsze widoki i zobaczą większość kosmicznych skał przesuwających się po niebie.

Szczyt nastąpi w sobotę wieczorem i do wczesnych godzin niedzielnych, ale niebiański spektakl powinien pozostać oszałamiający przez poniedziałki, wtorki i środy przyszłego tygodnia.

Astronomowie twierdzą, że Perseidy, podobnie jak wszystkie roje meteorów, najlepiej widać gołym okiem na obszarach z czystym niebem, niskim zanieczyszczeniem światłem i smogiem oraz szerokim widokiem nieba.

Szukać! Obserwatorzy nieba w całej Wielkiej Brytanii będą wśród tych, którzy będą mogli cieszyć się deszczem meteorytów Perseidów, który pojawia się, gdy Ziemia przedziera się przez gruzy pozostawione przez kometę Swifta-Tuttle’a podczas jej podróży przez wewnętrzny układ słoneczny.
Perseidy (na zdjęciu), których szczyt przypada na połowę sierpnia, są najlepszym deszczem meteorytów w roku. Kawałki kosmicznych śmieci, które oddziałują z naszą atmosferą, tworząc słynny deszcz meteorytów Perseidów, pochodzą z Swift-Tuttle

Skąd się biorą mierniki?

Meteoryty pochodzą z pozostałości cząstek komet i pozostałości rozbitych asteroid.

Kiedy komety krążą wokół Słońca, pozostawiają zakurzony ślad.

Każdego roku Ziemia przechodzi przez te ślady gruzu, pozwalając kawałkom zderzać się z naszą atmosferą i rozpadać, tworząc ogniste smugi na niebie.

źródło: NASA

Jak oglądać Perseidy?

Najpierw sprawdź prognozę pogody przed wyruszeniem w drogę.

Jakość obrazu, który widzimy podczas szczytu deszczu meteorytów, zależy od dwóch czynników: pogody i księżyca.

W zeszłym roku to ostatnie było uciążliwe, ale ponieważ nasza księżycowa pełnia będzie w fazie ostatniej ćwiartki 8 sierpnia, a nowiu 16 sierpnia, Perseidy 2023 nie będą miały zakłóceń światła księżyca.

Jednak pogoda może stanowić problem w zależności od tego, gdzie mieszkasz w Wielkiej Brytanii.

READ  Starożytna, podobna do Ziemi pozostałość pożerana przez gwiazdę: ScienceAlert

Meteorolodzy twierdzą, że większość środkowej i wschodniej Anglii będzie cieszyć się względnie czystą sobotnią nocą – idealną pogodą do obserwacji meteorów.

Ale dla mieszkańców Walii, Szkocji, południowo-zachodniej i dużej części północnej Anglii być może trzeba będzie poczekać na przerwę w chmurach, aby uzyskać najlepszy wgląd.

Po zlokalizowaniu nocy i miejsca, w którym zachmurzenie nie jest takie złe, będziesz chciał udać się w ciemne miejsce z dala od rozproszonego światła.

Znajdź obszar z wyraźnym widokiem na horyzont, z dala od drzew i budynków.

Eksperci twierdzą, że lornetki i teleskopy nie są konieczne, ponieważ ograniczają rozmiar nieba, które będzie można zobaczyć.

Meteorolodzy twierdzą, że większość środkowej i wschodniej Anglii będzie cieszyć się względnie czystą sobotnią nocą – idealną pogodą do obserwacji meteorów. Ale dla tych, którzy mieszkają w Walii, Szkocji, na południowym zachodzie i w dużej części północnej Anglii, być może trzeba będzie poczekać na przerwę w chmurze.

Jeśli jednak masz teleskop, skierowanie go na północny wschód w kierunku konstelacji Perseusza ujawni krótsze meteory, które łatwiej dopasować do promieniowania, podczas gdy najdłuższe ślady pojawiają się pod kątem 90 stopni do promieniowania.

Najlepszy czas na zobaczenie czegokolwiek na nocnym niebie jest wtedy, gdy niebo jest najciemniejsze, a cel znajduje się najwyżej na niebie.

W przypadku deszczu meteorytów występuje to zwykle między północą a wczesnym rankiem.

Ile będzie gwiazd na godzinę?

Według NASA jakość wyświetlania meteorytu zależy od wielu czynników i może się znacznie różnić z roku na rok, przy czym zanieczyszczenie światłem ma duży wpływ.

Co to jest KOMETA SWIFT-TUTTLE?

Kawałki kosmicznych śmieci, które oddziałują z naszą atmosferą, tworząc słynny deszcz meteorów Perseidy, pochodzą z Swift-Tuttle.

Ten coroczny deszcz meteorów występuje w sierpniu każdego roku, a szczyt przypada na połowę miesiąca.

To Giovanni Schiaparelli w 1865 roku zdał sobie sprawę, że to ta kometa była źródłem klaczy.

Kometa Swifta-Tuttle’a została odkryta w 1862 roku niezależnie przez Louisa Swifta i Horace’a Tuttle’a.

Swift-Tuttle to duża kometa – jej jądro ma średnicę 16 mil (26 kilometrów) – która ostatnio przeleciała blisko Ziemi w 1992 roku.

READ  Zaskakującym odkryciem jest to, że światło może powodować parowanie wody bez użycia ciepła

źródło: NASA

Bill Cook z amerykańskiej agencji kosmicznej powiedział, że teoretyczne maksimum dla Perseidów to 100 na godzinę, ale w rzeczywistości wiele osób zobaczy znacznie mniej.

„W latach 80. badacze meteorytów szukali sposobu na porównanie tempa roju meteorytów obserwowanego przez różne osoby i grupy na całym świecie” – powiedział.

Stawka publikowana co roku, w tym przypadku 100 na godzinę, znana jako Zenithal Clock Rate, opiera się na tym, co idealny obserwator widziałby pod idealnym niebem, gdyby był wyprostowany. To się nigdy nie zdarza, powiedział Cook.

Warunki w okolicy, takie jak poziom zanieczyszczenia światłem, zachmurzenie i położenie promieniowania roju, odgrywają rolę w rzeczywistej liczbie widocznych na godzinę.

Które kraje otrzymają najlepszą ofertę?

Według dr Roberta Masseya z Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego zjawisko to najlepiej widać na półkuli północnej.

„Promienista Perseidów – punkt na niebie, z którego wydają się pochodzić meteory – znajduje się na Perseuszu i wysoko na północnej półkuli nieba” – powiedział.

Znajduje się 58 stopni na północ od równika niebieskiego, co oznacza, że ​​będzie powyżej 58 stopni szerokości geograficznej północnej w miejscach takich jak Ullapool w Szkocji.

Oznacza to również, że promieniowanie nigdy nie jest zbyt wysokie w miejscach na południe od 32°S, a także w najbardziej wysuniętych na południe częściach Australii oraz większości Argentyny i Chile.

W rezultacie półkula północna ma najlepszy możliwy widok, z jasnością wyższą na niebie i widoczną dłużej, więc teoretycznie można zobaczyć więcej meteorów.

To niebiańskie wydarzenie znane jest jako „ogniste łzy św. Wawrzyńca”, kiedy Ziemia przechodzi przez galaktyczne szczątki pozostałe po przejściu komety Swift-Tuttle.

„Gdy przesuwasz się na południe, liczba spada, a na południe od 32 stopni na południe w zasadzie nic się nie pojawia”.

Dobrą wiadomością dla amerykańskich obserwatorów nieba jest to, że zdaniem astronomów dwa najlepsze miejsca do oglądania Perseidów w tym roku będą znajdować się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku i Atlantyku w Stanach Zjednoczonych.

Jaka jest prędkość meteorytów?

READ  Astronauci instalują nową tablicę słoneczną poza Międzynarodową Stacją Kosmiczną - Spaceflight Now

Typowy Perseid porusza się z prędkością 133 200 mil na godzinę (214 365 km/h), kiedy uderza w ziemską atmosferę.

W tym momencie staje się meteorytem. Gdyby uderzył w Ziemię, zostałby nazwany meteorytem, ​​ale prawie żaden z fragmentów Perseidów tego nie robi, ponieważ są one wielkości ziarnka piasku.

Większość fragmentów pojawia się, gdy znajdują się około 60 mil (97 kilometrów) od powierzchni Ziemi.

Kiedy będą następne deszcze meteorów?

Następnym dużym deszczem będą Draconidy w październiku, choć zwykle jest to mniej energiczny deszcz niż Perseidy.

Dlaczego wskaźniki piszczą?

Meteoryty to fragmenty skał kosmicznych, które wchodzą w ziemską atmosferę i spalają się w wyniku tarcia generowanego podczas ich przechodzenia, a na niebie pojawiają się jako jasne smugi światła.

Oprócz światła tarcie to wytwarza również dźwięk, a niektóre meteoryty tworzą „dźwiękowy boom”, gdy przełamują barierę dźwięku, w sposób podobny do szybko poruszającego się odrzutowca.

Ponieważ meteoryty mogą mieć wysokość ponad stu kilometrów, a ich fale dźwiękowe poruszają się znacznie wolniej niż generowane przez nie światło, dźwiękowy boom często jest słyszalny dopiero po kilku minutach od zauważenia błysku.

Huk byłby również wystarczająco głośny, aby można go było usłyszeć z ziemi, gdyby meteor był szczególnie duży, wszedł do stratosfery na wysokość poniżej około 30 mil (50 km) i eksplodował jako piorun lub kula ognia.

Oprócz huku, niektórzy obserwatorzy gwiazd twierdzą, że słyszeli syczenie i brzęczenie w tym samym czasie, gdy meteor został zauważony.

Dzieje się tak, ponieważ meteory emitują również fale radiowe o bardzo niskiej częstotliwości, które poruszają się z prędkością światła.

Dźwięki te są niesłyszalne, ale mogą powodować wibracje obiektów na powierzchni Ziemi i wydawać dźwięk, który nasze uszy mogą zinterpretować jako syczenie.

Czasami obserwatorzy gwiazd są w stanie usłyszeć meteor, który tworzy „boom dźwiękowy”, w taki sam sposób, w jaki robią to szybko poruszające się odrzutowce (Zdjęcie)