Złote dziewczyny są właścicielami ringu na Młodzieżowych Mistrzostwach Świata w Boksie AIBA

Indyjscy bokserzy zmobilizowali się do walki rankingowej na Mistrzostwach Świata Juniorów w Boksie AIBA w zeszłym miesiącu. Siedmiu z nich dotarło do finału w Kielcach i wszyscy zgarnęli złoty medal – indyjski rekord za tak wyjątkową imprezę. Sachin zdobył ósmy złoty medal w wadze (56 kg), który dotarł do finału mężczyzn.

Zdobywcy złotych medali – Jetika Narwal (48 kg), Pepperujisana Chanu (51 kg), Poonam (57 kg), Finca (60 kg), Arundhati.

Choudhary (69 kg), T Sanamacha Chanu (75 kg) i Alfiya Pathan (+ 81 kg) – bardzo odważna i zmotywowana grupa, która zrobiła ogromną falę w świecie boksu, zdobywając ringi.

„To był wyjątkowy występ dziewcząt, które wzajemnie się stymulowały” – powiedział dla The Telegraph Bhaskar Bhatt, trener młodzieżowej drużyny narodowej. „Szczerze mówiąc, spodziewaliśmy się 4-5 złotych od dziewczyn. Siedem to bardzo ciekawa nagroda”.

Smak osiągnięć jest słodszy, biorąc pod uwagę fakt, że wiele szkoleń podczas postoju w zeszłym roku było prowadzonych online.

„Również dla nas była to nowa koncepcja, że ​​trening gimnastyczny można przeprowadzić przez internet… Ale udało się. Trenerzy, dietetyk, fizjoterapeuta, psycholog i trener fitness byli po to, aby sprostać wszystkim potrzebom podopiecznych. ”.

Poprzedni najlepszy wynik Indii to pięć złotych na spotkaniu w Guwahati w 2017 roku.

Rozmowa z medalistami w wieku od 17 do 18 lat ujawniła ich męstwo i odwagę.

Weźmy na przykład Vinkę. Kiedy miała 5 lat ta dziewczyna z Haryany spadła z drugiego piętra swojego domu i potrzebowała 25 szwów.

„Lekarze surowo zabronili mi grać w jakiekolwiek gry, w których istnieje ryzyko kontuzji”. Zaśmiałem się.

Milenialsi obserwując klatkę piersiową swojego brata, odczuwali intensywne pragnienie ćwiczeń.

„Potem film Mary Kum sprawił, że zdecydowałam się zaangażować w boks” – powiedziała.

Pochodząca z konserwatywnej rodziny, pierwszą przeszkodą było uzyskanie pozwolenia od ojca. „Na początku było to wyraźne„ nie ””. Po wielu błaganiach i trzy do czterech dni ciągłego płaczu ustąpił.

Kota Arundhati zdecydował się uprawiać sport po tym, jak regularnie bił chłopców w szkole.

Dziewczyny skupiły się na igrzyskach olimpijskich w 2024 r. To nie jest sen niemożliwy do spełnienia, prawda?