Czas e-biznesu

Wszystkie najświeższe informacje o Polsce z Czasu e Biznesu.

Złudzenie optyczne „wybuchu gwiazdy” skłania do myślenia, że ​​kołowrotek migocze

Złudzenie optyczne „Scintilating Starburst” skłania cię do myślenia o migotaniu obracającego się koła – i pokazuje, jak nasze mózgi „łączą kropki”, aby stworzyć osobistą rzeczywistość w tym, co widzimy

  • Iluzja składa się z kilku obracających się koncentrycznych wielokątów gwiazd
  • Ten ruch powoduje, że widzisz jasne promienie ze środka koła
  • Zespół stojący za tą iluzją twierdzi, że pokazuje, jak nasze mózgi „łączą kropki”, aby stworzyć subiektywną rzeczywistość dla tego, co widzimy

Od pozornie niekończących się schodów do niesławnej „Sukienki”, wiele złudzeń optycznych przez lata wprawiało w zakłopotanie widzów na całym świecie.

Teraz stworzono nową klasę iluzji, która skłania mózg do myślenia o migotaniu obracającego się koła.

Iluzja, nazywana „gwiazdą migotania”, składa się z kilku obracających się koncentrycznych wielokątów gwiezdnych.

Ten ruch skłania widzów do zobaczenia jasnych, ulotnych promieni emanujących ze środka koła – ale tak naprawdę ich tam nie ma.

Zespół stojący za tą iluzją twierdzi, że pokazuje, jak nasze mózgi „łączą kropki”, aby stworzyć subiektywną rzeczywistość dla tego, co widzimy.

Przewiń w dół, aby zobaczyć wideo

Iluzja, zwana „eksplozją iskrzącej się gwiazdy”, składa się z kilku koncentrycznych wielokątów gwiezdnych, które obracają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

Nowa iluzja została opracowana przez naukowców z New York University i Recursia Studios – multidyscyplinarnej firmy produkującej sztukę i modę.

Michael Karlovich, założyciel i dyrektor generalny Recursia Studios i pierwszy autor badania, wyjaśnił: „Badanie iluzji może być przydatne w zrozumieniu przetwarzania wzrokowego, ponieważ pozwala nam odróżnić jedynie poczucie właściwości obiektów fizycznych od doświadczenia percepcyjnego”.

READ  Kosmiczny teleskop NASA ujawnia klepsydrę składającą się z embrionalnej gwiazdy | przestrzeń

Zdaniem naukowców eksplozja migoczącej gwiazdy na zewnątrz przypomina wiele wcześniejszych iluzji opartych na sieciach.

Jednak w przeciwieństwie do tych wcześniejszych iluzji, eksplozja migoczącej gwiazdy wywołuje szereg nowo odkrytych efektów.

Wśród nich przejściowe linie urojone łączą po przekątnej punkty przecięcia gwiezdnych wielokątów.

Nowa klasa iluzji optycznych skłania mózg do myślenia, że ​​kołowrotek migocze

Nowa klasa iluzji optycznych skłania mózg do myślenia, że ​​kołowrotek migocze

Aby zrozumieć neuronaukę stojącą za tą iluzją, zespół przetestował 162 kopie Scintilating Starburst na 100 uczestnikach.

Według zespołu wersje różniły się kształtem, złożonością i jasnością.

Po obejrzeniu iluzji uczestnikom zadano serię pytań o to, co widzieli.

Należą do nich: „Nie widzę jasnych linii, promieni ani promieni”, „Mogę widzieć jasne linie, promienie lub promienie, ale są ledwo zauważalne” oraz „Widzę jasne, ale subtelne i słabe smugi, promienie lub promienie. ”

Wyniki ujawniły, że kilka czynników, w tym wariancja, szerokość linii i liczba wierzchołków, miało wpływ na to, jak uczestnicy postrzegali iluzję.

Dr Pascal Wallisch, który prowadził badanie, wyjaśnił: „W szczególności duża liczba wyraźnych punktów przecięcia skutkuje silniejszymi i bardziej energetycznymi promieniami, gdzie jest więcej sygnałów wskazujących na niejawne linie”.

Ogólnie rzecz biorąc, badania podkreślają konstruktywną naturę poznania, według dr Wallisa.

„Badania pokazują, w jaki sposób mózg „łączy kropki”, aby stworzyć subiektywną rzeczywistość w tym, co widzimy, podkreślając jednocześnie konstruktywną naturę percepcji” – dodał.

Jakie jest złudzenie optyczne ściany kawiarni?

Złudzenie optyczne ściany kawiarni po raz pierwszy opisał Richard Gregory, profesor neuropsychologii na Uniwersytecie w Bristolu, w 1979 roku.

Gdy naprzemienne kolumny ciemnych i jasnych płytek off-line są umieszczone pionowo, może to stworzyć iluzję, że rzędy poziomych linii zmniejszają się na jednym końcu.

Efekt polega na obecności widocznej linii szarej zaprawy między płytkami.

Iluzję po raz pierwszy zauważono, gdy był członkiem Profesor Laboratorium Gregory’ego zauważyło niezwykły efekt wizualny wywołany wzorem kafelków na ścianie kawiarni na dole St Michael’s Hill w Bristolu.

Kawiarnia w pobliżu uniwersytetu jest wyłożona naprzemiennymi rzędami czarnych i białych płytek, z wyraźnymi liniami zaprawy murarskiej pomiędzy nimi.

Linie ukośne są widoczne ze względu na sposób interakcji neuronów w mózgu.

Różne typy neuronów reagują na percepcję ciemnych i jasnych kolorów, a dzięki umieszczeniu ciemnych i jasnych płytek w siatkówce ciemnieją lub rozjaśniają się różne części linii fugowych.

Gdy na linii fugi występuje kontrast jasności, pojawia się niewielka asymetria rozmiarów, ponieważ połowa ciemnych i jasnych płytek przesuwa się do siebie, tworząc małe kliny.

Złudzenie optyczne ściany kawiarni po raz pierwszy opisał Richard Gregory, profesor neuropsychologii na Uniwersytecie w Bristolu, w 1979 roku. Niezwykły efekt optyczny zaobserwowano we wzorze płytek na ścianie pobliskiej kawiarni.  Oba są pokazane na tym zdjęciu

Złudzenie optyczne ściany kawiarni po raz pierwszy opisał Richard Gregory, profesor neuropsychologii na Uniwersytecie w Bristolu, w 1979 roku. Niezwykły efekt optyczny zaobserwowano we wzorze płytek na ścianie pobliskiej kawiarni. Oba są pokazane na tym zdjęciu

Te małe kliny są następnie łączone w długie kliny, a mózg interpretuje linię gipsu jako ukośnik.

Odkrycia profesora Gregory’ego dotyczące iluzji na ścianie kawiarni zostały po raz pierwszy opublikowane w wydaniu czasopisma z 1979 r. Wiedza, umiejętności.

Iluzja ściany kawiarni pomogła neuropsychologom zbadać sposób, w jaki mózg przetwarza informacje wizualne.

Iluzja została również wykorzystana w projektowaniu graficznym i zastosowaniach artystycznych, a także zastosowaniach architektonicznych.

Efekt ten jest również znany jako iluzja Münsterberga, o czym wcześniej informował Hugo Münsterberg w 1897 roku, który nazwał go „kształtem ruchomej siatki”.

Nazywano to również „iluzją wzorów przedszkolnych”, ponieważ często widywano ją u tkackich przedszkolaków.

Reklamy