Czas e-biznesu

Wszystkie najświeższe informacje o Polsce z Czasu e Biznesu.

Teleskop Kosmiczny Webba NASA ujawnia migoczący, niewidzialny widok Hubble’a

Kiedy Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba Uruchomiony pod koniec ubiegłego rokuastronomowie powierzyli jej nieskończoną ilość zadań. Mówię nieskończony, ponieważ Decydujący gol Ten cud inżynierii to nie tylko odpowiedź na każde pytanie, jakie mamy na temat wszechświata. Ma odpowiadać na pytania, o których żaden człowiek nigdy nie pomyślał.

Ale zanim przejdziesz do tego ciekawego ostatecznego celu, nasze fajne nowe soczewki są Włócz się wiernie podczas misji Już je przedstawiliśmy, a jednym z nich jest przebicie się przez zasłonę gazu i pyłu kosmicznego i odkrycie tajemnych przygód gwiazd w ich wnętrzu. Rzeczy, których standardowe teleskopy optyczne, takie jak Hubble, nie zawsze widzą.

hej, we wtorek, JWST odkodował genialną scenę Za jedną z ciemnych zasłon w kosmosie, zakurzony baldachim przesłania parę łączących się galaktyk około 270 milionów lat świetlnych od Ziemi.

JWST dostrzegł przebłysk lśniącego, lśniącego kosmicznego krajobrazu.

ESA/Webb, NASA, CSA, L. Armus, A. Evans

Na co patrzę?

Mamy dwóch naukowców, zwanych IC 1623 A i B, którzy utknęli w a kurs kolizyjny w przestrzeni i czasie. Znajduje się w konstelacji Cetus i od dawna jest przedmiotem zainteresowania naukowców z kilku powodów.

Być może najbardziej zaskakujące jest to, że mogą być na dobrej drodze do stworzenia supermasywnej czarnej dziury – a gigantyczna pustka Z wystarczającą siłą grawitacji, aby wypaczyć tkankę naszego wszechświata, jaką znamy.

Ale spodziewano się, że ta Jaskinia Nadchodzącego Zniszczenia będzie uzależniona od wisiorka światła.

Wysoka intensywność galaktycznej fuzji IC 1623 również przyczyniła się do powstania w pobliżu wdzięcznego obszaru gwiazdotwórczego. Nazywa się to rozbłyskiem gwiazdowym i dokładnie tak, według Europejskiej Agencji Kosmicznej, produkuje nowe gwiazdy w tempie ponad 20 razy szybszym od Drogi Mlecznej.

A to jest to właśnie podchwycił JWST.

Hubble dał nam już pierwsze spojrzenie na IC 1623 A i B, ale ostatnia dekada astronomii kosmicznej przebiła kosmiczną zasłonę układu podwójnego, tak jak naukowcy od początku mieli nadzieję. W ten sposób pokazał nam świetlistą esencję tej fuzji i przedstawił ludzkości pełny i czarujący obraz IC 1623 zamiast ukrytego obrazu z centralnym obszarem pozostawionym naszej wyobraźni.

To jest widok Hubble’a na łączące się galaktyki IC 1623 A i B. Są one mniej jasne, ponieważ centralne obszary tych światów są przesłonięte ciemnym pyłem.

ESA/Webb, NASA, CSA, L. Armus, A. Evans

Dlaczego JWST może zrobić to, czego nie może Hubble?

Dwa słowa: fotografia w podczerwieni.

Całe światło emitowane z kosmosu można sklasyfikować na wykresie zwanym widmem elektromagnetycznym. Różne długości fal światła, które również przekładają się na różne kolory w naszych oczach, występują w różnych częściach. Z jednej strony masz czerwone długości fal, az drugiej strony bardziej niebieskie.

Ale jeśli wyjdziesz poza czerwoną stronę widma elektromagnetycznego, jak to już robi niektóre światło, osiągniesz światło podczerwone.

Światło podczerwone, w przeciwieństwie do zwykłego światła czerwonego, jest zasadniczo niewidoczne dla ludzkich oczu. Oznacza to, że jest również niewidoczny dla instrumentów, które zachowują się jak ludzkie oczy, nawet jeśli są to naprawdę potężne wersje, takie jak Kosmiczny Teleskop Hubble’a.

Ale światło podczerwone jest dokładnie takim rodzajem światła emitowanego przez gwiazdy w większości gęstych obłoków kosmicznego pyłu, jak zasłona otaczająca IC 1623. Aby więc dowiedzieć się, co dzieje się w środku, potrzebujemy teleskopu do wykrywania światła podczerwonego. A to jest JWST.

Schemat widma elektromagnetycznego pokazujący obszary, które widzą Hubble i Webb.

Ten wykres pokazuje widmo energii elektromagnetycznej, szczególnie podkreślając części wykryte przez teleskopy kosmiczne Hubble’a, Spitzera i Webba. Spitzer jest teraz na emeryturze, a zaawansowana technologia nigdy nie była taka jak JWST.

NASA J. Olmsted [STScI]

Na marginesie, światło z gwiazd i innych zjawisk, które są w rzeczywistości bardzo daleko od Ziemi, dociera do naszej planety również jako światło podczerwone. Dlatego JWST jest przygotowany do przekazywania nam informacji na temat daleko Wszechświat taki, jaki był blisko początku czasu, informacje niewidoczne dla nas i Kosmicznego Teleskopu Hubble’a. Więcej na ten temat tutaj.

Wracając do IC 1623, ESA wyjaśnia, że ​​„czułość Webba na promieniowanie podczerwone i jego niezwykła dokładność na tych długościach fal pozwala mu widzieć poza pyłem i zaowocowało wspaniałym obrazem powyżej, który jest kombinacją obrazów MIRI i NIRCam”, odnosząc się do na dwa instrumenty związane z JWST.

Drugie jajko wielkanocne na tym zdjęciu, podobnie jak na wszystkich zdjęciach JWST, to ośmioramienne kolce dyfrakcyjne, które widzisz pośrodku. (Wydaje się, że jest to sześć kolców, ale są dwa małe kolce poruszające się poziomo w poprzek punktu środkowego. Trudno to zobaczyć.) Wszystkie obrazy JWST mają ten podpis, w przeciwieństwie do czteroczęściowej wersji Hubble’a.

stsci-01g52a88bezvk0040jwtsrq1hc.png

Oto diagram przedstawiający piky dyfrakcyjne JWST. Zobaczysz to na każdym zdjęciu JWST!

NASA, Europejska Agencja Kosmiczna, Kanadyjska Agencja Kosmiczna, Leah Hostak (STScI), Joseph DePasquale (STScI)

Ogólnie rzecz biorąc, kolce te są bardzo widoczne, gdy na obrazie jest dużo światła, co wyjaśnia, dlaczego ostatnie zdjęcie jądra galaktyki z teleskopu pojawia się jako jasny centralny płatek śniegu.

Miejmy nadzieję, że następnym razem, gdy JWST skupi swój obiektyw, pojawi się w jednej z tych scen z dowodami czegoś, o co nigdy nie sądziliśmy, że zapytamy.

READ  Geologia: Nieuchwytny kryształ, który przewidywano dziesiątki lat temu, został odkryty wewnątrz diamentu z dolnego płaszcza