Czas e-biznesu

Wszystkie najświeższe informacje o Polsce z Czasu e Biznesu.

Strażnicy Galaktyki mają w swoim rdzeniu paskudny urok

ochraniacz głowy

Zrzuty ekranu „Strażnicy Galaktyki Marvela” dostarczone przez Square Enix

Marvel’s Guardians of the Galaxy Zaczyna się od retrospekcji, w której młoda wersja głównego bohatera gry, Petera Quilla, rozmawia ze swoją matką w swoim rodzinnym domu. To smutna konfrontacja dla każdego, kto zna oryginalne komiksy lub filmy: to ostatni dzień Quilla na Ziemi, tuż przed zamordowaniem jego matki i porwaniem ze wszystkiego, co kiedyś znał.

Zaraz po retrospekcji, współczesny dorosły Quill budzi się na pokładzie swojego statku kosmicznego Milan. Zajmowaliśmy się POV przez ramię Quilla, stojącego przed lustrem w jego ciasnej, osobistej rezydencji. Pozostawiony bezczynnie, poleruje palcami zęby, sprawdza oddech i uśmiecha się wymuszonym, przeszywającym uśmiechem. Jego niezręczna postawa dla własnego dobra (i naszego) stanowi przydatne wprowadzenie do adaptacji gier wideo Eidos Montreal dla popularnej serii Marvela. Jej historia (w tym samym duchu, co poprzedzające ją komiksy i filmy) opowiada o tworzeniu serialu, który wygląda dobrze, nawet jeśli tak nie jest. A jako gra, wszystko polega na tym, aby wyglądać świetnie, wydobywać wszelkiego rodzaju farby, nawet jeśli nie zawsze czujesz się dobrze, grając w nią.

opiekunowie To świetna gra. Podczas dziesiątek godzin historii gracz zobaczy imponującą różnorodność środowisk owiniętych luksusowymi kolorami i zamkniętymi w olśniewających skrzyniach nieba. Włamiecie się do korytarzy metal ciężki– Jednorazowy kosmiczny zamek, dołącz do kosmicznej bitwy bezpośrednio z Gwiezdne Wojny Następnie, aby zakończyć nawigację po zniszczonej przez burzę powierzchni opuszczonej placówki planetarnej, wszystko w ciągu kilku misji. Żywa estetyka gry, wypaczona od pięćdziesięciu lat science fiction i popkultury, pozwala na pobieranie próbek z różnych środowisk i środowisk bez konieczności szukania przez ekipę miejsca w żadnym z nich.

Guard Goons.jpg

Jeśli chodzi o samych Strażników, pomimo ich pierwszego wrażenia, że ​​są grupą replik figurek wykopanych z dna pudełka przetargowego w sklepie z dolarami, nieuchronnie dorastają na tobie i w końcu są kochani i zabawni. Nawet twarda blond fryzura New Quill i przerażająca brzoskwinia jest łatwiejsza do przełknięcia niż gwiazda filmowa Chris Pratt i jego niespokojne chrześcijańskie rodzicielstwo. Jedyną decyzją o obsadzie, która kazała mi się zatrzymać, było to, aby rola Gamory nie została zaoferowana czarnej kobiecie, mimo że był postacią w dużej mierze ugruntowaną w popularnej wyobraźni dzięki występowi Zoe Saldana. Wymazanie jej wpływu i czerni z historii jest brakiem szacunku dla tego występu, niezależnie od wkładu aktorki Kimberly Sue Murray w tę rolę. Kiedy inni bohaterowie czują się jak lustrzane odbicia gwiazd filmu, Saldana Murraya przypomina portret kogoś innego narysowany na ukończonym dziele.

Dzięki tej mniej zagraconej prezentacji zespół narracyjny w Eidos Montreal, kierowany przez dyrektor ds. Narracji Marie Demarle, był w stanie przedstawić wciągającą i satysfakcjonującą historię. Chociaż ma tendencję, podobnie jak filmy, w dużej mierze do wykorzystywania głupiej śmierci bliskich do generowania emocji niezbędnych dla każdego członka zespołu, nadal wykonuje godną szacunku pracę, badając te emocje w poważny i przekonujący sposób. W miarę rozwoju historii Twój zespół indywidualnie i zbiorowo uczy się dojrzewać, rozwijać się, brać na siebie nowe obowiązki i lepiej radzić sobie ze smutkiem.

READ  Polski senator pozywa lidera partii za uwagi z inwigilacji

Pod tymi warstwami narracji i prezentacji wizualnej kryje się chwila na chwilę podczas grania w samą grę. I tu niestety pęka uśmiech, wkrada się zakłopotanie i dyskomfort. opiekunowie Rozgrywka jest torbą transportową ostatniej dekady projektowania gier „kinowych” przy dużym budżecie. Jeśli jest w Naughty Dog lub Sucker Punch (zwykle w bardziej przemyślanym i dopracowanym stanie), prawdopodobnie odegrałbyś jej wersję tlenkową w opiekunowie.

Ale w większości opiekunowie Narracja daje widzom wystarczający powód, by tolerować nijaką rozgrywkę. Jako opowieść dotyczy głównie tego, co to znaczy rozwijać się i brać odpowiedzialność za siebie i innych. Tam, gdzie filmy poruszały tematy porzucone lub nieudane przez paternalistyczne i odwieczne nastoletnie postaci, które pojawiają się jako obrona, gra przenosi nas do następnego naturalnego etapu dojrzewania do dorosłości: zostania rodzicami. Fabuła może nie podążać prostą linią wydarzeń z kinowego uniwersum, ale wydaje się, że gramy jak na starość, niewielki Mądrzejsza wersja Quilla, która w końcu uczy się przestać użalać się nad sobą i brać odpowiedzialność za innych.

W pewnym momencie gry pojawia się pytanie o potencjalne zaangażowanie Quilla ojcowskie, ale na większą skalę pojawia się również paternalistyczny charakter przywództwa organizacji. w wytłumaczyć Dlaczego Quill jest jedyną grywalną postacią w grze, DeMarle z Eidos opisuje Quilla jako „… serce tego zespołu, to ludzka część tego zespołu, z którą możemy się identyfikować…” Jest także ojcem zespołu, co, biorąc pod uwagę utrzymujące się przez długi czas fenomen „gier ojców”, wielu graczy z łatwością może się o nim uczyć. To on krzyczy i przekonuje grupę niesfornych dzieciaków do skupienia się na tym samym i wspólnej pracy, aby wygrać dzień.

To tutaj ta dynamika przecina się z interakcją w grze opiekunowie czuć się innowacyjnie i świeżo; To tutaj gracz może poczuć dryf i wziąć udział w fabule gry. Po pierwsze, istnieje wiele rozgałęzionych rozmów, w których gracz proszony jest o podjęcie decyzji lub wybór strony w krótkim czasie. To system nie różniący się od Telltale chodzący trup Seria lub nawet własne wcześniejsze Montreal Eidos Były bóg Gry. Te rozmowy mają naturalny, niezręczny ton, który rzadko wydaje się być perfekcyjnie wykonanym łańcuchem dowodzenia, zamiast tego wywołują chwiejne protesty nieprzygotowanego i nadmiernie rozbudowanego rodzica, który próbuje zadowolić zwaśnione rodzeństwo lub uspokoić gigantycznego, umięśnionego dzieciaka cierpiącego na niszczycielski napad złości (tak, ja mówię o Draxie).

MGG_2021_06_14_scr_05.jpg

To ciągłe, ciche poczucie tarcia, ten hałas w tle niekończącej się paplaniny i wywołujących jęki kalambury, dalekie od bycia po prostu irytującym (chociaż tak jest), świetnie przedstawiają dysfunkcyjną dynamikę rodziny Strażników. Obsługuje konwersacyjne warstwy gry, ale także dodaje atrakcyjną teksturę w innych miejscach. Na przykład Quill często musi poprosić niektórych członków zespołu o odblokowanie nieprzejezdnych obszarów poziomu. To narzędzie, które bardziej przypomina oldskulową grę przygodową niż inne współczesne tryby eksploracji. Jasne, właśnie znalazłeś odpowiedni kawałek na możliwą czteroczęściową układankę: Obejrzyj zwiniętą wiązkę przewodów blokującą wejście i zadzwoń do Gamory; Zaznacz niewielką przestrzeń, aby wczołgać się w ścianę i przywołać rakietę itp. Ale beztroskie rozwiązanie kreatywnych nieszczęść związanych z ustaleniem, komu Strażnik może pomóc w danym zadaniu, jest świetnym sposobem na umieszczenie Quilla na pozycji lidera, ale niezachwianie utrzymywanej i stale podważanej przez jego szalenie niechętną do współpracy grafikę.

READ  Recenzja: Ocalony opowiada prawdziwą historię człowieka uwięzionego w przetrwaniu Auschwitz

Idź w złym kierunku, a członek zespołu zwykle do Ciebie zadzwoni. Traf w ślepy zaułek, a Rocket przypomni ci, że powiedział ci właściwy sposób cofnięcia się o pięć sekund. Gamora szydziłaby z poproszenia jej o podniesienie dużego głazu, który bardziej odpowiadałby Draxowi. Jest to rzadki przykład, w którym treść gry zawiera również motywy narracyjne, a nie tylko coś, co rozprasza cię między scenami filmowymi. Jest tu przebłysk tego, co jest bardziej spójne w opiekunowie Może to wyglądać jak gra, ale ostatecznie te łamigłówki nawigacyjne są niewielką częścią sposobu, w jaki spędzasz czas w grze.

Znacznie więcej miejsca poświęca się na udostępnianie opiekunowie Wiele bitew na scenie. Wyobraź sobie sztuczkę z butami odrzutowymi, która budzi Quill w napisach początkowych w pierwszej części opiekunowie Bójka w filmie lub głównej drużynie, która ma miejsce pod napisami początkowymi w Tom. 2I będziesz miał dobre pojęcie o atmosferze, w jakiej panuje gra podczas walki.

MGG_2021_06_14_scr_04.jpg

Ale jest dobry powód, dla którego toczą się te wielkie, efektowne walki Pod Zamiast kredytów na własną rękę. Jest tak samo dobry jak kolorowe kombinacje, jak panel ognia laserowego i klątwa gryzonia, ale nie jest wystarczająco głęboka, by stać samodzielnie, zwłaszcza nie jest to podstawowa pętla rozgrywki. Okazje, w których czujesz, że łączysz umiejętności różnych Strażników w ekscytujący sposób, wydają się znacznie rzadsze niż zwykła wygrana przy użyciu umiejętności wszystkich po zakończeniu czasu odnowienia. Gorzej, strzelanie i uderzanie Ponieważ Quill jest tak lekki i nieważki, często trudno jest stwierdzić, czy faktycznie niszczysz wroga, zwłaszcza gdy tak wiele dzieje się wizualnie.

Eksploracja poziomów gry, z wyjątkiem rzadkich momentów grupowego rozwiązywania zagadek, może wydawać się równie płytka, zwłaszcza w porównaniu z oczywistymi efektami opiekunowie podejście mechaniczne. Gra zawiera pozornie nieskończoną ilość przesuwanych sekwencji, na przykład, które wizualnie pasują do tych w grach takich jak AnonimowyI Star Wars Jedi: Upadły zakonI najnowsze Jeździec grobowy Ponowne uruchamianie. Pomimo swojej surowości opiekunowie Opierając się na tych sekwencjach, aby rozwikłać eksplorację, czują niezakłócony stres, ani Quill, ani niebezpieczeństwa, których unika, mając poczucie masy lub niebezpieczeństwa.

READ  Kim jest Sandra Drzimalska? Netflix i Instagram są gwiazdami wieku i ról

Ogólny brak polerowania w wielu z tych trybów jest prawdopodobnie spowodowany ogromną różnorodnością mechanik i elementów zestawu, które zostały wrzucone do ich miksu. Pomimo podstawowego odcinka działań i metod, rzadko masz wrażenie, że szlifujesz tę samą treść, co jest rzadkie i imponujące w przypadku współczesnej wysokobudżetowej gry wideo. W końcu, kiedy historia przenosi nas od kryjówek potworów, przez kosmiczne więzienia, kościoły techniczne, aż po burzliwe pustynne planety, sensowne jest, aby mechanika była jak najbardziej zróżnicowana i tak niechlujna, jak to tylko możliwe.

MGG_2021_06_14_scr_03.jpg

W sposób przypominający komiksowe korzenie serii, gameplay opiekunowie Czujesz się, jakbyś bawił się epickim słowem, szczegółowo opisanym przez dwunastoletniego przedmieścia z żywą wyobraźnią. Oczywiście wejdziemy w pewne szczegóły, łącząc ustawienia i scenariusze z referencji, których wielu nie pamięta w niechlujny, aczkolwiek ambitny sposób. Możesz bardzo wybaczyć i zignorować plujące dźwięki wiązek laserowych i postaci z Gwiezdnych Wojen, których imiona zostały zamienione, słysząc powagę w jego głosie i tonie. W takich przypadkach łatwo jest wpaść w tę samą entuzjastyczną energię dotyczącą tego, jak cudowny jest opisywany przez niego świat, jeśli ma środki, by ci go pokazać.

w opiekunowie Zobaczymy wersję tego fantastycznego uniwersum pełnego pomysłów. Oczywiście Eidos Montreal chce nam pokazać wiele rzeczy. Odświeżająco mało czasu marnuje się między wielkimi, dramatycznymi fragmentami gry. Istnieją systemy kreślarskie, ale jest ich bardzo niewiele i łatwo je zignorować. Nie musisz szukać zbroi ani ulepszeń. Zmiany stroju są całkowicie kosmetyczne i opcjonalne. I chociaż możesz zaangażować członków załogi w przykładowe rozmowy, które przypominają nam o Efekt masowy Podejście oparte na konwersacjach spowoduje, że będziesz kuszony, aby zakończyć większość dyskusji w ułamku czasu spędzonego na przeszukiwaniu korytarzy Normandii i rozmawianiu z przypadkowymi kucharzami i szefami kuchni.

W większości jest to gra, która jest świadoma swoich słabości (głębokość, połysk, wyjątkowość), a jednocześnie bardzo dobrze podkreśla swoje mocne strony (różnorodność, fabuła i wizualny splendor). Jest tu, żeby sprzedać ten niezręczny uśmiech, to Cowell stojący przed lustrem w swojej tandetnej skórzanej kurtce. Łatwy widok bez dużej ilości chrupiących, frustrujących tarcia na drodze.

opiekunowie Jest to dobrze opowiedziana historia komiksowa, wydana na dość surowych taktach. Od czasu do czasu będziesz mieć możliwość przesuwania i zmiany położenia swoich elementów, ale ruchy nigdy nie są tak ważne jak fabuła i nigdy nie są w stanie pokonać stresującego ciężaru miliona szybkich odniesień, dostarczanych z prawdziwą radością delikatnie zaaranżowana ścieżka dźwiękowa z lat 80., narratorzy nigdy nie spojrzeli. Historie nigdy nie oglądają się za siebie, aby sprawdzić, czy nadal jesteś w drodze.