science

Satelity uchwyciły moment erupcji podwodnego wulkanu w Japonii, Fukutoku Okanoba

NASA udostępniła niesamowite zdjęcia satelitarne japońskiego podwodnego wulkanu Fukutok-Okanoba, wystrzeliwującego chmurę gazu i pary z głębokości 80 stóp do dolnej granicy stratosfery.

Zdjęcia zostały wykonane przez japońskiego geostacjonarnego satelitę Himawari 8 i czujnik NASA na satelicie Landsat 8 chwilę po wybuchu wulkanu 13 sierpnia.

Popiół wulkaniczny wzniósł się na wysokość 54 000 stóp nad poziomem morza podczas erupcji i utrzymywał się kilka dni po początkowej erupcji.

Japońska Straż Przybrzeżna stwierdziła, że ​​„erupcja była tak duża, że ​​nie można jej było zaobserwować w bliskiej odległości” i wezwała do ostrożności w stosunku do statków pływających i latających w pobliżu.

Dwa dni po wydarzeniu i gdy dym się rozwiał, Straż Przybrzeżna dostrzegła nową wyspę powstałą w wyniku erupcji, którą nazwała Niijima, czyli „nowa wyspa”.

Przewiń w dół, aby zobaczyć filmy

NASA udostępniła wspaniałe zdjęcia satelitarne japońskiego podwodnego wulkanu Fukutok-Okanoba, wystrzeliwującego chmurę gazu z 80 stóp pod powierzchnią do dolnej granicy stratosfery. Zdjęcia zostały wykonane przez japońskiego geostacjonarnego satelitę Himawari 8 i czujnik NASA na satelicie Landsat 8 chwilę po wybuchu wulkanu 13 sierpnia.

Przez ostatnią dekadę japońska straż przybrzeżna obserwowała plamy mlecznoniebieskiej wody na Oceanie Spokojnym, około trzech mil na północ od wyspy Południowej Iwo Jimy.

Pochodzi z podwodnego wulkanu, który wybuchł spod powierzchni, ale 13 sierpnia smużka dymu wyrwała się i uniosła 10 mil w niebo.

Andrew Tapper, meteorolog z Natural Hazards Consulting, który specjalizuje się w zagrożeniach lotniczych, powiedział w oświadczeniu oświadczenie: „To, co było niezwykłe w tej erupcji, to to, że przeszła ona prosto z wydarzenia podmorskiego do erupcyjnej chmury, która dotarła do dolnej granicy stratosfery.

Nie jest to zbyt częste w przypadku tego typu wulkanu. Zwykle widzimy niskopoziomowe pióropusze erupcji na morzu.

Przez ostatnią dekadę japońska straż przybrzeżna obserwowała plamy mlecznoniebieskiej wody na Oceanie Spokojnym, około trzech mil na północ od wyspy Południowej Iwo Jimy.

Przez ostatnią dekadę japońska straż przybrzeżna obserwowała plamy mlecznoniebieskiej wody na Oceanie Spokojnym, około trzech mil na północ od wyspy Południowej Iwo Jimy.

Fukutok-Okanoba odcisnęła swoje piętno również na powierzchni morza, tworząc nowy zarys wyspy w łukach kaldery wulkanicznej.

Wulkan stworzył w przeszłości efemeryczne wyspy popiołu i pumeksu, które uległy erozji wkrótce po jego utworzeniu, a NASA twierdzi, że nie jest jasne, jak długo potrwa nowa formacja.

Wcześniejsze dodanie Fukutoku-Okanoba do pejzażu Pacyfiku okazały się tylko niepewne, z wyspami, które pojawiły się po raz pierwszy w 1904, 1914 i 1986 roku, które od tego czasu zostały utracone w wyniku erozji.

To, czy Niijima przetrwa, będzie zależeć w dużej mierze od tego, jak długo potrwa erupcja, a co za tym idzie, od rodzaju skały, która ostatecznie pokryje mały ląd.

Pojawienie się nowych wysp w regionie nie jest bezprecedensowe.

Pochodzi z podwodnego wulkanu, który wybuchł spod powierzchni, ale 13 sierpnia smużka dymu uwolniła się i uniosła 10 mil w niebo.

Pochodzi z podwodnego wulkanu, który wybuchł spod powierzchni, ale 13 sierpnia smużka dymu uwolniła się i uniosła 10 mil w niebo.

Fukutok-Okanoba odcisnęła swoje piętno również na powierzchni morza, tworząc nowy zarys wyspy w łukach kaldery wulkanicznej.  Wulkan stworzył w przeszłości efemeryczne wyspy popiołu i pumeksu, które uległy erozji wkrótce po jego utworzeniu, a NASA twierdzi, że nie jest jasne, jak długo potrwa nowa formacja.

Fukutok-Okanoba odcisnęła swoje piętno również na powierzchni morza, tworząc nowy zarys wyspy w łukach kaldery wulkanicznej. Wulkan stworzył w przeszłości efemeryczne wyspy popiołu i pumeksu, które uległy erozji wkrótce po jego utworzeniu, a NASA twierdzi, że nie jest jasne, jak długo potrwa nowa formacja.

Dwa dni po wydarzeniu i gdy dym się rozwiał, Straż Przybrzeżna dostrzegła nową wyspę uformowaną w wyniku erupcji wulkanu, którą nazwała Niijima, lub

Dwa dni po wydarzeniu i gdy dym się rozwiał, Straż Przybrzeżna dostrzegła nową wyspę powstałą w wyniku erupcji wulkanu, którą nazwała Niijima, czyli „Nową Wyspę”.

Na przykład w 2013 roku nowa erupcja wulkanu utworzyła wyspę, która ostatecznie połączyła się z sąsiednią Nishinoshima, tworząc tymczasowo podobną do Snoopy masę orzeszków ziemnych.

Naukowcy z Uniwersytetu Tokijskiego wzięli udział w badaniu opublikowanym w The Geological Society of America.

„Kiedy Japońskie Morskie Siły Samoobrony odkryły małą wyspę 20 listopada 2013 r., miała ona wymiary 150 x 80 metrów”.

Erupcja syrcyjska nosi nazwę islandzkiej wyspy, która powstała w ten sam sposób w 1963 roku.

Dzieje się tak, gdy starsza lawa zostaje schłodzona w huśtawki, wyboje, rurki i rowki na powierzchni wyspy, zmuszając nowszą lawę do rowków, zanim zdąży dotrzeć do wody i ostygnąć.

Jak naukowcy mogą przewidzieć erupcje wulkanów?

Według Erica Dunhama, profesora nadzwyczajnego w Szkole Nauk o Ziemi, Energii i Środowisku na Uniwersytecie Stanforda, „wulkany są złożone i obecnie nie ma żadnych globalnych sposobów przewidywania erupcji. Najprawdopodobniej nigdy nie będzie.

Istnieją jednak oznaki zwiększonej aktywności wulkanicznej, którą naukowcy mogą wykorzystać do przewidywania erupcji wulkanicznych.

Badacze mogą śledzić wskaźniki, takie jak:

  • Ultradźwięki wulkaniczne: Kiedy jezioro lawy wznosi się w kraterze otwartego wulkanu, znak możliwej erupcji, stopień lub częstotliwość dźwięków generowanych przez magmę ma tendencję do wzrostu.
  • aktywność sejsmiczna: Przed erupcją wulkanu aktywność sejsmiczna w postaci niewielkich trzęsień ziemi i wstrząsów prawie zawsze wzrasta, gdy magma przemieszcza się przez „system wodno-kanalizacyjny wulkanu”.
  • emisja gazu: Gdy magma zbliża się do powierzchni i ciśnienie spada, gazy uciekają. Dwutlenek siarki jest jednym z głównych składników gazów wulkanicznych, a jego rosnące ilości wskazują na zwiększoną ilość magmy w pobliżu powierzchni wulkanu.
  • Odkształcenie ziemi: Zmiany powierzchni Ziemi wulkanu (deformacja wulkanu) objawiające się pęcznieniem, zapadaniem się lub pękaniem, które mogą być spowodowane przez magmę, gaz lub inne płyny (zwykle wodę) poruszające się pod ziemią lub przez ruchy skorupy ziemskiej w wyniku ruchu wzdłuż Linie uskoków. Pęcznienie puszek wulkanu wskazuje na nagromadzenie magmy w pobliżu powierzchni.
READ  Chiński statek kosmiczny na Marsie przemieszcza się po całej planecie tydzień po wylądowaniu na Marsie

Źródło: USGS