Czas e-biznesu

Wszystkie najświeższe informacje o Polsce z Czasu e Biznesu.

Nowy esej Anne Patchett „Te cenne dni” opowiada o życiu w czasach epidemii

Dla pisarki i księgarni z Nashville, Anne Patchett, pisaniu powieści zawsze towarzyszyło wyraźne uświadomienie sobie własnej śmierci, co odkryła podczas pracy nad swoją pierwszą powieścią, Patronką kłamców, gdy miała dwadzieścia kilka lat. Gdybym umarł podczas pisania powieści, w przedmowie do jej nowej książki, Te cenne dni, „zabrałbym ze sobą cały świat mojej powieści – oczywiście bez wielkiej straty dla literatury, ale myśl o utracie wszystkich istnień we mnie było nie do zniesienia”. Koncepcja jej śmierci utrzymywała się z każdą nową powieścią. Kiedy napisała trzecią książkę, „była w pracy wystarczająco długo, aby zrozumieć wzór”.

Wraz z nadejściem pandemii w zeszłym roku, gdy jej biblioteka była zamknięta, jej świat w dużej mierze się zamknął. Napisała: „2020 rok nie był dobrym czasem na założenie rodziny, biznesu czy powieści”.

Zamiast tego sięgnęła po eseje, które od dawna stanowią kontrapunkt dla jej literatury fikcyjnej. „Eseje nigdy nie wypełniały moich dni, ale przypomniały mi, że wciąż byłem pisarzem, kiedy nie pisałem powieści. W ten sposób znalazłem lukę: Śmierć nie interesuje się esejami”.

Rezultatem jest „These Precious Days” napisane podczas pandemii (w tym wiele artykułów, które pojawiły się w takich jak The New Yorker i Harper’s) wraz z wcześniejszymi artykułami. W niektórych przypadkach zrewidował te istniejące wcześniej wybory. „Wspaniale jest móc wrócić do czegoś, co było kilka lat temu, zobaczyć wady w kompletności czasu, a następnie mieć szansę na wprowadzenie poprawek i ulepszenie – lub w niektórych przypadkach wyrzucić całość i napisz lepszą wersję. Ten Coś, czego nigdy nie robię z powieściami”.

Eseje zawierają hołdy dla autorów Kate DiCamillo i Eudora Welty, wspomnienia z odmieniającej życie podróży do Europy i ratującej życie mocy robienia na drutach, a także wspomnienia ze szkoły średniej i niezrealizowane podróże. Związek Patchett z jej mężem Carlem jest popularnym tematem, z całą jego gracją i złożonością (gdyby Carl nie istniał, wymyśliłby go pisarz taki jak Patchett).

READ  „Patchworkowe” paznokcie Taylor Swift są idealne na jej erę koncertową

Jeśli jednak, jak pisze Patchett, „śmierci nie obchodzą eseje”, to rzecz jasna nie jest odwrotnie: eseje z „Te cennych dni” mają wyraźny interes w śmierci. Utrata i moc przywracającej pamięci ogarnia tom, od relacji Patchett o jej życiu z trzema ojcami po relację z majątku ojca jej przyjaciółki Tavii po jego śmierci (oba będą dobrze znane czytelnikom New Yorkera).

Nigdzie jednak nie ma widma żalu, jak w tytułowym eseju, napisanym podczas (i wokół) pandemii. Artykuł podąża ścieżką nieprawdopodobnej przyjaźni między Patchettem i Suki, lojalnym doradcą aktora i pisarza Toma Hanksa, i jak skończyła mieszkać z Patchettem i Carlem, gdy świat się zamyka.

Te Drogocenne Dni są głęboko uczciwe, a jednocześnie ostre w swoich obserwacjach i zrozumieniu. Podobnie jak inne artykuły w kolekcji, jest to piękny kryształowy świat, zakotwiczony w uważnym komentarzu słów; Nie ma tu nic ciężkiego ani oczywistego, tylko moc jasnych, kruchych, ciężko wypracowanych prawd, którymi się dzielimy.

Jak pisał Patchett: „Dzięki tym esejom mogę obserwować, jak zmagam się z tymi samymi tematami w moim pisaniu i w moim życiu: czego potrzebowałem, kogo kochałem, co mogłem odpuścić i ile energii potrzeba, aby odpuścić Raz po raz pytałem, co było najważniejsze w tym niebezpiecznym i drogocennym życiu”.

Te cenne dni to księga skarbów, niezbędna lektura na te mroczne dni, i z pewnością znajdzie się na wielu tegorocznych listach najlepszych.

Robert J Wiersema jest autorem Siedmiu opowieści o wronach.