science

Nekrolog Johna Hodge’a | przestrzeń

O godzinie 11:00 20 lutego 1959 roku objął stanowisko premiera Kanady John Diefenbaker Ogłosił odwołanie rewolucyjnego projektu Avro Arrow. Bojownik był bardzo drogi, ale obejmował 25 000 kanadyjskich zaawansowanych technologicznie miejsc pracy. Do 15:00 tego dnia Avro powiedziała pracownikom (przez swój system nagłośnienia), że zostali zwolnieni. Wśród tysięcy, które wyjechały, był John Hodge, brytyjski inżynier urodzony w Lee-on-Sea w hrabstwie Essex.

Późniejsza kariera Hodge’a, który zmarł w wieku 92 lat, ucieleśniała ambicję, triumf i katastrofę – i planowanie – które ukształtowały sagę lotów kosmicznych w latach zimnej wojny, kiedy naukowcy z całego Zachodu zostali przyciągnięci do tego mega- Projekt amerykański. . W 1969 roku, w następstwie lądowania Neila Armstronga i Buzza Aldrina na Księżycu, korespondent kosmiczny BBC Reginald Tornell, cytując jako przykład „astronautę” Hodge’a, powiedział słuchaczom Radia 4, że „niesamowitą rzeczą w amerykańskich planach kosmicznych po Apollo było to, że the English Shaped great. “

W tym momencie Hodge prowadził zaawansowany program misji NASA. „Potrzebujemy jakiegoś systemu wielokrotnego użytku, promu kosmicznego” – powiedział Hodge The Guardianowi, Adamowi Raphaelowi przed zwycięstwem Apollo 11. Mając odpowiednie pieniądze, kontynuował, nie byłoby nierozsądne, „sądzić, że wylądujemy na Marsie przed końcem wieku”.

Boomy i spadki ambicji i finansów, a geopolityka była przedmiotem wyścigu kosmicznego. W 1958 roku, w odpowiedzi na wystrzelenie przez Związek Radziecki Sputnika 1 rok wcześniej, prezydent Dwight Eisenhower utworzył NASA (National Aeronautics and Space Administration), aw jej ramach Space Mission Group (później Johnson Space Center, Houston). Planowano załogowe loty kosmiczne, jednak na początku 1959 roku STG nadal liczyło tylko 100 osób.

Afro CanadaJego zderzenie z rzeczywistością zapewniło amerykańskiej przestrzeni kosmicznej największe nieoczekiwane korzyści od 1945 roku, kiedy Stany Zjednoczone zgromadziły absolwentów nazistowskiego programu rakietowego. NASA zatrudniła 32 czołowych kanadyjskich, irlandzkich, francuskich i brytyjskich ekspertów technologicznych dla Avro, w tym Hodge. Mianowany na asystenta technicznego Chrisa Krafta, szefa operacji w STG. Kraft został później pierwszym dyrektorem lotnictwa NASA, a Hodge zastąpił go jako drugi w 1963 roku.

READ  Astronomowie rzadko widzą gwiazdę w kształcie łzy

W maju 1961 roku – po orbicie Ziemi przez astronautę Jurija Gagarina – za Eisenhowerem, John F. Kennedy obiecał, że Amerykanie wylądują na Księżycu Przed końcem dekady. Program Gemini NASA udoskonalił technologię próby księżyca, ale w marcu 1966 roku wywołał również pierwszy potencjalnie śmiertelny kryzys. Hodge był kierownikiem ekspedycji w Houston podczas 8. misji Gemini Armstronga i Davida Scottów. Proces obejmował pierwsze dokowanie do pojazdu docelowego Agena, ale kompaktowy pojazd wymknął się spiralnie spod kontroli.

Astronauci rozdzielili kapsuły, ale powięź przetrwała w tempie 360 ​​stopni na sekundę (rakieta miotająca miała zwarcie). Ostatecznie Armstrong i Scott wyłączyli główne silniki i odzyskali VIII Gemini – zużywając dużo paliwa. Hodge podjął odważną i zdecydowaną decyzję, kończąc zaplanowaną trzydniową misję na siódmej orbicie kapsuły.

Jak pamięta w Wywiad z historii mówionej Do Johnson Center: „Jeśli ktoś zapyta:„ Co zrobiłeś z programem kosmicznym? – W takim razie upewnij się, że Neil Armstrong jest na pokładzie Apollo.

Najgorsze nastąpiło w decydującym momencie dla NASA, Hodge’a, głównego planisty i jego współpracowników. Program Apollo, który rozpoczął się w 1961 roku, ma na celu wypełnienie obietnicy Kennedy’ego. W styczniu 1967 roku, z Hodge jako dyrektorem lotów i przerażającym świadkiem, Apollo 1, dzięki błędnemu projektowi i konstrukcji, zapalił się podczas próby, zabijając astronautów Rogera Chaffee, Edwarda White’a i Virgila Grissoma.

W książce Charlesa Murraya i Catherine Bly Cox, Apollo: The Race to the Moon (1989), Hodge, ze swoim doświadczeniem w lotnictwie, opowiada o tragedii, która wstrząsnęła niektórymi członkami zespołu. Powiedział: „Zdajesz sobie sprawę, że istnieje niebezpieczeństwo, a kiedy to się stanie, jest straszne … Chciałbyś, żeby to się nie wydarzyło. Chciałbyś, żebyś był mądrzejszy, ale wiesz, że to się stanie, a potem uczysz się z tym żyć ”.

READ  W czołówce badań kosmicznych

W następstwie Apollo 11 i triumfalnej misji Armstronga, Aldrina i Michaela Collinsa pojawił się entuzjazm dla księżycowej przygody. Brakowało impulsu do zimnej wojny – obie strony miały pociski z dużą ilością głowic nuklearnych do zniszczenia planety – a współpraca kosmiczna między Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi rozwijała się.

Hodge służył jako dyrektor lotów do 1968 r., Po czym opuścił NASA w 1970 r. I zajmował stanowiska w Transportation Development Corporation of Ontario i Departamencie Transportu w Waszyngtonie. Ale w 1981 roku, zgodnie z oczekiwaniami, pierwszy prom kosmiczny wykonał lot, aw 1982 roku wrócił z NASA, aby kierować grupą zadaniową stacji kosmicznej. W latach 1984-1985 pracował nad projektem Freedom Station Space – który przekształcił się w Międzynarodową Stację Kosmiczną.

Hodge, syn Johna i Emily Hodge, uczył się w Minchenden Grammar School w Southgate w północnym Londynie. W 1949 roku uzyskał pierwszy stopień inżyniera w Northampton Institute (obecnie City, University of London). Następnie spędził dwa lata na wydziale aerodynamiki w Vickers-Armstrong w Weybridge, Surrey, zanim przeniósł się do Avro Canada w Toronto.

W latach 1987-2003 był dyrektorem ds. Międzynarodowego doradztwa w zarządzaniu w JD Hodge. Zdobył osiem nagród NASA, w tym Medal za Wybitną Służbę, w 1967 i 1969. City University przyznał mu tytuł doktora honoris causa w 1966 r., Był członkiem stowarzyszonym Royal Aeronautical Society.

W 1952 roku Hodge poślubił Audrey Cox. Przeżyła go, podobnie jak ich dzieci, Robert, Janice, Nicola i Jonathan.

John Dennis Hodge, inżynier, menedżer i planista, urodzony 10 lutego 1929 r .; Zmarł 19 maja 2021 r

About the author

Rosemary Robinson

„Nieuleczalny entuzjasta muzyki. Piwo. Totalny odkrywca. Wichrzyciel. Oddany fanatyk sieci”.

Add Comment

Click here to post a comment