Czas e-biznesu

Wszystkie najświeższe informacje o Polsce z Czasu e Biznesu.

Astronomowie rejestrują moment, w którym gwiazda eksploduje pod koniec swojego życia

Astronomowie uchwycili moment, w którym gwiazda, 500 milionów lat świetlnych od Ziemi, eksplodowała w dramatycznej supernowej, wyznaczając koniec jej życia.

Wybuch supernowej typu II ma miejsce, gdy bardzo duża gwiazda nie może skondensować atomów w swoim jądrze, powodując jej eksplozję, zrzucając swoje zewnętrzne warstwy.

Supernowa, zwana SN2021afdx, pojawiła się w nietypowo ukształtowanej galaktyce Cartwheel, która znajduje się w konstelacji Rzeźbiarza.

Astronomowie wykonali zdjęcie w grudniu 2021 roku za pomocą Teleskopu Nowych Technologii Europejskiego Obserwatorium Południowego (NTT) w Chile.

Następnie porównali zdjęcie z obrazem z tej samej galaktyki, wykonanym za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) w sierpniu 2014 r. – przed wybuchem supernowej.

W lewym dolnym rogu nowego zdjęcia widać nowe jasne światło, którego nie widać na zdjęciu z 2014 roku.

Astronomowie uchwycili moment, w którym gwiazda, 500 milionów lat świetlnych od Ziemi, eksplodowała w dramatycznej supernowej, wyznaczając koniec jej życia. Lewy obraz pochodzi z 2014 roku przed wybuchem, a prawy z 2021 roku, z eksplozją w prawym dolnym rogu

Światło z eksplozji gwiazdy może być widoczne miesiące, a nawet lata po zdarzeniu, chociaż zaobserwowano to w grudniu 2021 roku, eksplozja supernowej miała miejsce 500 milionów lat temu – tyle czasu zajęło światłu dotarcie do Ziemi.

Znajduje się w Galaktyce Koło Wozu, która kiedyś była zwykłą galaktyką spiralną, która kilka milionów lat temu przeszła bezpośrednią interakcję z mniejszą galaktyką towarzyszącą, nadając jej charakterystyczny wygląd.

SN2021afdx była supernową typu II, która pojawia się, gdy masywna gwiazda kończy swoją ewolucję i pozostawia za sobą czarną dziurę lub gwiazdę neutronową.

Supernowe to jeden z powodów, dla których astronomowie twierdzą, że wszyscy jesteśmy zbudowani z pyłu gwiezdnego, ponieważ pozostawiają one wokół siebie przestrzeń pełną ciężkich pierwiastków. Pierwiastki te formują się jako młoda gwiazda, która później może dać początek kolejnym pokoleniom gwiazd i planet.

Wykrywanie i badanie tych nieoczekiwanych wydarzeń wymaga międzynarodowej współpracy wielu teleskopów.

Obserwacje te muszą trwać wiele lat – aby wykryć różnice na nocnym niebie – ponieważ, chociaż obserwowane przez kilka miesięcy, mogą być ulotne.

Po raz pierwszy SN2021afdx zaobserwowano w listopadzie 2021 r. w badaniu ATLAS.

Atlas to system wczesnego ostrzegania o uderzeniu asteroidy, opracowany przez Uniwersytet Hawajski i finansowany przez NASA.

Składa się z czterech teleskopów, dwóch na Hawajach, jednego w Chile i czwartego w Afryce Południowej. Każdy z nich automatycznie skanuje całe niebo kilka razy każdej nocy w poszukiwaniu poruszających się obiektów. Można ich użyć do odkrycia supernowej.

Po tym, jak Atlas odkrył supernową, Europejskie Obserwatorium Południowe skierowało ePESSTO+ na obiekt, ESO General Spectroscopic Survey of Transient Objects, zaprojektowany do badania przejściowych zdarzeń, takich jak supernowa.

Nie tylko uchwycił piękny obraz galaktyki i supernowej – w lewym dolnym rogu struktury – ale także widma. Astronomowie mogą wykorzystać te widma do określenia, czy jest to supernowa typu II.

Galaktyka Koło Wozu, która jest gospodarzem tego nowego zdarzenia supernowej, jest galaktyką soczewkowatą i pierścieniową – szacowaną na około 150 000 lat świetlnych średnicy.

Jest to główna część grupy galaktyk Cartwheel, z czterema galaktykami spiralnymi – trzema towarzyszami i samą galaktyką Cartwheel.

Supernowa pojawia się, gdy eksploduje gigantyczna gwiazda

Supernowa pojawia się, gdy gwiazda eksploduje, uwalniając w przestrzeń szczątki i cząstki.

Supernowa pali się tylko przez krótki czas, ale może wiele powiedzieć naukowcom o tym, jak powstał wszechświat.

Jeden rodzaj supernowej pokazał naukowcom, że żyjemy w rozszerzającym się wszechświecie, świecie, który rośnie w coraz szybszym tempie.

READ  ispa: PM Modi faktycznie uruchamia Indyjskie Towarzystwo Kosmiczne 11 października | Wiadomości z Indii

Naukowcy ustalili również, że supernowe odgrywają główną rolę w rozmieszczeniu pierwiastków we wszechświecie.

W 1987 roku astronomowie zaobserwowali

W 1987 roku astronomowie zauważyli „gigantyczną supernową” w pobliskiej galaktyce, płonącą mocą większą niż 100 milionów słońc (na zdjęciu)

Istnieją dwa znane typy supernowych.

Pierwszy typ występuje w układach podwójnych gwiazd, gdy jedna z dwóch gwiazd, biały karzeł z węgla i tlenu, kradnie materię swojej gwieździe towarzyszącej.

W końcu biały karzeł akumuluje dużo materii, powodując wybuch gwiazdy i supernową.

Drugi rodzaj supernowej pojawia się pod koniec życia pojedynczej gwiazdy.

Gdy gwiazda kończy się paliwem jądrowym, część jej masy wpływa do jej jądra.

W końcu rdzeń jest zbyt ciężki, aby wytrzymać własną siłę grawitacji i rdzeń zapada się, co skutkuje kolejną gigantyczną eksplozją.

Wiele pierwiastków na Ziemi tworzy się w jądrze gwiazd i te pierwiastki tworzą nowe gwiazdy, planety i wszystko inne we wszechświecie.